Arthur's pass, Pancake rocks en mijn persoonlijke highlight: de Routeburn track!

Op 2e kerstdag pak ik de trein van Christcurch naar Greymouth via Arthur's pass. Een hele mooie treinreis, midden door het hooggebergte van Arthur's National Park. Slingerende heldere beken, besneeuwde bergtoppen, Kia's en prachtige bloemen flitsen voorbij. De oudere man tegenover mij ontpopt zich als gids van de omgeving, en raakt maar niet uitgekletst. In Greymouth nemen we afscheid, en ben ik blij dat ik weer in een huurauto kan stappen. Dat geeft zoveel vrijheid! Aan de westkust rij ik richting de Pancake rocks waar ik mijn collega Eva weer tegenkom. We zijn allebei niet erg onder de indruk van de Pancake rocks (worden we een beetje verwend?), maar des te mooier is de wandeling die ik vlakbij het hostel maak. Het is dan ook heerlijk om hier vroeg in de ochtend mijn hardloopschoenen aan te trekken, en de route in mijn eentje nog eens dunnetjes over te doen.

De volgende dagen merk ik hoe verwend ik ben geworden, want Franz Josef Glacier en Fox Glacier kunnen me niet echt bekoren. Fijn om de benen even te strekken en een wandeling naar beiden gletsjers te maken, maar onder de indruk van het "ijsgeweld" ben ik niet. Het is hier ook erg toeristisch en dat merk je in het hoogseizoen! 's Avonds is het wel heerlijk rustig op de DOC camping en ik heb een geweldige avond met een Zwitsers stel, die Nieuw Zeeland per motor verkennen, en mij voorzien van koffie met baylays, goede wiskey, chocolade en een klein zoet sigaartje. Het kampvuur houdt de sandflies op afstand, en ik heb dan ook een heerlijke nacht.

Van Fox Glacier trek ik door naar Queenstown. Een prachtige route, maar aangekomen  in Queenstown ben ik na 350km behoorlijk stuk. Gelukkig maar, want ik slaap in mijn tentje vlakbij het centrum van Queenstown. De party stad van Nieuw Zeeland, maar geen gezang, gelal of gesnurk krijgt mij wakker die nacht. De volgende dag begint het weer een beetje om te slaan, waardoor mijn parachuttesprong tot twee keer toe wordt geannuleerd. Daar baal ik erg van, maar een jetboat tour over de Kawarau en lower shotover rivier maken veel goed. De snelheid van de boot en de geweldig mooie omgeving zijn een ideale combinatie voor mij. Die middag "beklim" in de skyline van Queenstown, waar je een erg mooi uitzicht hebt over de omgeving en "Mordor" uit de Lord of the Rings. Het begint wel wat te betrekken, en de weersvoorspellingen beloven ook niet veel goeds. Ik besluit de parachuttesprong te laten voor wat het is, en "hikevoedsel" in te slaan om aan de Routeburn track (één van de 9 great walks in Nieuw Zeeland) te beginnen.

De routeburn track begint mooi maar niet erg uitbundig. Mijn verwachtingen zijn ook vrij hoog, omdat dit samen met Milford sound één van de mooiste meerdaagse wandelingen/hikes van Nieuw Zeeland zou zijn. Al na 2 uur zet ik mijn tentje (in de regen) op, omdat dit de enige campingplaats op de route is die niet niet volgeboekt is en ik niet van tevoren heb gereserveerd. Ondanks de regen wordt het erg gezellig op de camping en Jack Daniels doet mee.

De volgende dag loop ik met een Amerikaan (die er stevig de pas in heeft) op, en daar is ie dan: de highlight van mijn reis, de routeburn track! Echt te beschrijven is het niet maar die dag wandel en klim ik 9,5 uur langs ravijnen, (veen) valleien, besneeuwde bergtoppen, alpine vegetatie, vulkanisch gesteente, turquoise rivieren en meren, en nog veel meer moois en bijzonders. In 2 uur tijd loop ik in de regen, zon, sneeuw, hagel en stevige wind. Maar niets krijgt mijn humeur stuk. Al wordt mijn hele backpack doorweekt vandaag, dat interesseert me op dit moment geen ene zier. Het is een paradijsje hier!